Let's pretend that the universe isn't chaotic And every particle that has touched me may have touched you too -στα λόγια και το φιλμ ο illneas
Κατηγορία: Ξενώνας
Τα άνθη των ματιών σου
Ποιος, όμως, μπορεί να γεμίσει με ανθούς όταν κορμί, μυαλό και ψυχή δεν ξεγυμνώνονται μπροστά στο μεγαλείο της αγάπης; Θα μάθω κι εγώ λοιπόν να ακούω τα μάτια. -στα λόγια η Κατερίνα Κολλιού
Άτιτλο
Σ’ αγαπώ όταν το σκοτάδι γίνεται ο καλύτερός μου φίλος -στα λόγια η Κατερίνα Κολλιού
Ανάσα χωρίς το αν
Κι όμως· χάνεται στη στιγμή που θέλει να σταματήσει να χτυπά να πονά, να φωνάζει, να υπάρχει. -στα λόγια η Κατερίνα Κολλιού
Το άρωμα
γιασεμί και νυχτολούλουδο να υφαίνει τα όνειρά μου, σαν να ξεχείλισε το άρωμά σου στα σεντόνια μου -στα λόγια η Κατερίνα Κολλιού
Συγχορδία
μα με κουρδίζει ξάφνου ο ρυθμός των αισθήσεων απ’ τις χειλικόληκτες παρορμήσεις σου. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Μηδενική ανοχή
Είδε τα άκρα του πατέρα του να σπαρταράνε και το κεφάλι του να βουλιάζει στο πιάτο με τα μακαρόνια ενώ η μητέρα του έσκουζε από τον πόνο. -στα λόγια ο Κωνσταντίνος Λιάχης
Ο παλαιός Θεός | μέρος β’
Ήταν θολά, αλλά ένα πλάσμα σαν ανθρώπινο τον πλησίαζε. Μπόρεσε να τον δει, μόνο, όταν τον πλησίασε. Ήταν μόνο κόκαλα και δέρμα. -στα λόγια ο Κωνσταντίνος Λιάχης
Το καθαρτήριο
Τότε παρατήρησε το μωρό. Ήταν άσχημο. Το κεφάλι του είχε ένα ακαθόριστο σχήμα. -στα λόγια ο Αντώνης Τζήμας
Ο παλαιός Θεός | μέρος α’
Η λίμνη ήταν πολύ βαθιά, το φως του φεγγαριού αν και έντονο δεν έφτανε μέχρι τον πάτο της ή τουλάχιστον εκείνος δεν τoν έβλεπε. Όμως, να εκεί, κάτω από το κορμί του άρχισαν να εμφανίζονται μαύρες σκιές. -στα λόγια ο Κωνσταντίνος Λιάχης
στίξη 