Όταν ο κόσμος καταλάβει, όταν δεν θα έχουν λόγο να τραβήξουν την σκανδάλη, όταν τα όνειρα μας δεν θα κλειστούν μες στο συρτάρι –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Ετικέτα: poetry
Άγγελος εκστατικός
τη γυμνή σου ψυχή να δωρίζεις και ας βογκάς πάνω στα στρώματα των πληγών σου -στα λόγια η Irini DarkEsterlite
Ο φελλός
Είσαι πανάλαφρος κι από την μοίρα τούτη τη δινή σου κανείς δεν σε γλιτώνει. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Αντίο, δεν έχουμε άλλο χώρο
Ασπρόμαυρες χροιές από ατσάλινα λαρύγγια και μεταλλικές χορδές. Εξασθενούν όμως… -στα λόγια ο moha le fou
Το κρεβάτι του πόθου
Κορμιά βουβά, που ούτε η ανάσα τους δεν ακούγεται, μοναχά τα στήθια τους που πάλλονται το μαρτυρούν. -στα λόγια ο moha le fou
Χωρίς τίτλο
ζωντανά ερείπια σα φοίνικες μέσα απ' τις στάχτες -στα λόγια ο moha le fou
Μη χαθείς
Μονάχα όταν δε θα σε γεμίζει πια ούτε το συναίσθημα μη γυρίσεις και μου πεις «Κατερίνα, έχω ξεμείνει» –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Μυαλό αόριστα χαμένο
Tο μέσα μου οργισμένο γεμάτο πεσιμισμό είναι στιγμές σχεδόν της φρίκης. –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Στον κήπο της μοναξιάς μου
να φυτέψω στον κήπο της μοναξιάς μου σα λουλούδι, τη συντροφιά –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Διττότητα #4
Εκκρεμώ κι αναβάλλομαι για να υπάρχει μέλλον -στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς – Ελένη Γεωργίου
