Κανένα βράδυ δε με άφησε απ' έξω. Συνήθως με άρπαζε απ' το χέρι, όπως άρμοζε στα όνειρα και με μια σταγόνα φωτός διέλυε το άπειρο σκοτάδι.
Ετικέτα: poetry
2 ποιήματα | SideliK_2
Θολωμένη εχθές η ματιά μου. Πρησμένη η φάτσα, κόκκινη. Απρόσμενη σιγουριά πιο πριν, τσιμεντένια σαν το περβάζι. Οπλισμένη με τα ουρλιαχτά μου.
Εσύ κι η γαμωάνοιξη
Μετά με ρωτάς τι γίνεται Τι θες να σου πω με πέθανες στην Άνοιξη πως όλο θα ‘ρθει, πως όλο θα ‘ρθει κι απ’ τις τόσες φορές που το πίστεψα ήρθε κι ούτε με νοιάζει.
(αυτό δεν έχει τίτλο) | Νεφέλη
Στάσου Η θάλασσα ξεπλένει την καρδιά σου και καλοκαίρι εδώ Εδώ, σε θέλω εδώ.
(Γυναικείο Ζήτημα) | Νεφέλη
Το σώμα μου το τιμώ Γι' αυτό το κερνώ Σ' όποιον αγαπώ.
(Μισό-μισό) | Νεφέλη
Σε άγει και σε φέρει η μαλακία σου, μωρό μου- Και είσαι αξιολάτρευτος έτσι.
(Αγωνία) | Νεφέλη
C'est l'amour, j'en demande
Αν δεν έπινα
διότι αν δεν έπινα τα χείλη μου θα έκαναν μακροβούτι στο λαιμό σου αποδεικνύοντας περίτρανα την καύλα μου για σένα.
Μικρά ποιήματα
Η πιο ζεστή χώρα του κόσμου: ο λαιμός της
Όμως τα μάτια
Όμως τα μάτια μου όταν σε βρήκαν λες κι ανακάλυψαν επιτέλους τη μόνιμη θέση τους
στίξη 