Ήπιε από το μπουκάλι τη τελευταία γουλιά. Έβαλε το κεφάλι μέσα στο σχοινί και πήρε μια βαθιά ανάσα, σφίγγοντας το σχοινί. Είχε πλάκα ο ρόλος αυτός. -στα λόγια η Ηλιάνα Τσακίρη
Συντάκτης: nikosstaik
Ηδοδύνη
Πίσω του, εκείνος ξεκούμπωνε το παντελόνι βγάζοντας το πέος του σε κοινή θέα. Ήταν ήδη σκληρό όταν άρχισε με το χέρι να παλινδρομεί πάνω του. Το χέρι που είχε ελεύθερο το ακούμπησε στην πλάτη εκείνου που σπάραζε μπροστά του. -στα λόγια η Νικολέτα Κριαρά – Λάμπρου
Στη γη του τίποτα
Η κοιλιά μου συσπάται και νιώθω υγρό να τρέχει ανάμεσα στα πόδια μου. Ξαπλώνω ανάσκελα και κοιτάω κάτω. Να, κοκκαλιάρικα χέρια ξεπροβάλλουν από μέσα μου και μου οργώνουν την σάρκα για να βρουν στον αέρα. -στα λόγια η Νεφέλη Γκογκώτση
Τα ξωτικά στο ρέμα ή το συναξάρι ενός αλαφροΐσκιωτου
Κίνησα το λοιπό για το μύλο μ’ ένα φανάρι μισοσβηστό, κρεμασμένο στο σαμάρι του κύρ-Μέντιου, που γκάριζε και τσινούσε οληνώρα στο δρόμο, σάμπως να τον είχανε ζέψει και καβαλήσει ο οξαποδώ και ούλοι οι απ’ έξω! -στα λόγια ο Ρογήρος Δέξτερ
Πρώτα τρελάθηκαν τα σκυλιά
Έκανε ένα γύρο στο σαλόνι εξετάζοντας τις γωνίες και πιθανές κρυψώνες και έφτασε μπροστά στην μπαλκονόπορτα όπου δύο ταυτόχρονες παρατηρήσεις τον ξύπνησαν για τα καλά και έκαναν τα γόνατά του να τρέμουν. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Τεχνικά ζητήματα ΙΙ
Μεγάλη στην ηλικία, έχει τις παραξενιές της και κάπου κάπου της μιλάω: «Πώς κάνεις έτσι; Σαν άνθρωπος κάνεις». -στα λόγια η Σοφία Ανδρέου
Τεχνικά ζητήματα
Δεν ήταν τα πρωτοβρόχια που περνούσαν τις ρωγμές που στο ξύλινο πάτωμα τακ τακ επιλεκτικά χτυπούσαν σαπίζοντάς το νύχτα με τη νύχτα. -στα λόγια η Σοφία Ανδρέου
Κάθεται και κλαίει
Αποκεφαλισμένες μαργαρίτες στο τραπέζι -στα λόγια η Σοφία Ανδρέου
Το δοχείο
Κάποτε οι μέρες που αγάπησα περνούν μπροστά στα μάτια μου -στα λόγια η Σοφία Ανδρέου
Αθήνα σε ώρα θερινή
κίτρινες γραμμές Προπυλαίων στα δυτικά— δεξιά κι άλλα πολυώροφα σκάλες σύρματα ήχοι μηχανών αυτοκινήτων που μπερδεύονται -στα λόγια η Σοφία Ανδρέου
στίξη 