Ένας νέος και αφελής καμαρότος είναι που – εδώ που τα λέμε – και πολύ μας μίλησε. –στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός
Ετικέτα: Ξενώνας
Σε άθλιους καιρούς
σε μικρές, υποτονικές συχνότητες που σχεδόν εναρμονίζουν το απόλυτο κενό με την αβεβαιότητα, δεν παύω να βαδίζω. –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Λήξη
Εμπρός όμως στην εκτροπή των αισθημάτων μας αδυνατώ σε μια στυγνή να αντιταχθώ απομάκρυνση σου. Ξένος γίνομαι λοιπόν και φεύγω –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Ο Γελωτοποιός
Πονηρός μα και αδαής άλλοτε μας ανυψώνει για νοερές υπέργειες πτήσεις μακριά απ’ της ημέρας τη δυσνόητη βοή και άλλοτε μας χώνει μέσα, βαθιά, υπόγεια –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Άτιτλο
Μήπως μπορέσω και ανασύρω απ’ τις αχνές αχτίδες που σύννεφα βαριά τις πνίγουν λίγο φως –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Η πόλη μας (που δεν μοιάζει του εαυτού της)
(Φοβάμαι πως καταλαβαίνω γιατί σε τόση πόλη, δεν έχουμε που να μείνουμε). –στα λόγια η Αυγή Βαλίνη
Ο χάρτης
Κλειστές οι πόρτες στο μπαλκόνι μας Ήρθαν Χριστούγεννα και Πάσχα Πλέκουν τα Μέσα την αγχόνη μας Κι όλοι σιχάθηκαν τη μάσκα -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
In a Lonely Place
αν αύριο η πόλη μαυρίσει /ποιος θα ισχυριστεί πως ήταν άσπρη;/ που πηγαίνεις αλήθεια όταν νοσταλγείς ένα μέρος που δεν υπάρχει πια/ -στα λόγια η Ισμήνη Κατσάβαρου
Αντίο
Βλέπεις είναι σαν να ψάχνω από κάπου να πιαστώ κι αυτός ο βοριάς μου δείχνει πως μπορώ τα χέρια σου από πάνω μου να τραβήξω. -στα λόγια ο Γιώργος Πίστας
Εξερευνητής
Άναψα το φως, και άφησα τη σκιά μου να δραπετεύσει. -στα λόγια ο Γιώργος Πίστας
