Οι ήχοι της πόλης θα σε κοιμήσουν απόψε. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Ετικέτα: Poe-try
[Σκηνή 8] | Ισμήνη Κατσάβαρου
Τα μάτια μου μισόκλειστα και ελαφρά, αφού το φως πλέον δεν αντανακλά στο βλέμμα μου αλλά στην αριστερή πλευρά λίγο πιο πάνω από το στήθος μου. Μάλλον η στάση του σώματος άλλαξε και το φως βρήκε την ευκαιρία να τρυπώσει σε άλλο σημείο. Μόνο που να, πώς να στο πω, σε εκείνο το σημείο η διευθέτηση άργησε να υπάρξει.
Καλησπέρα | Σπύρος Μάρκος
Δεν θέλω να σταματήσω να σε σκέφτομαι Για αυτό σου γράφω ποιήματα Που ξέρω ότι δε θα διαβάσεις ποτέ
Όταν τα όνειρα | (Ομαδικό)
Κανένα βράδυ δε με άφησε απ' έξω. Συνήθως με άρπαζε απ' το χέρι, όπως άρμοζε στα όνειρα και με μια σταγόνα φωτός διέλυε το άπειρο σκοτάδι.
Εσύ κι η γαμωάνοιξη
Μετά με ρωτάς τι γίνεται Τι θες να σου πω με πέθανες στην Άνοιξη πως όλο θα ‘ρθει, πως όλο θα ‘ρθει κι απ’ τις τόσες φορές που το πίστεψα ήρθε κι ούτε με νοιάζει.
Αν δεν έπινα
διότι αν δεν έπινα τα χείλη μου θα έκαναν μακροβούτι στο λαιμό σου αποδεικνύοντας περίτρανα την καύλα μου για σένα.
Μικρά ποιήματα
Η πιο ζεστή χώρα του κόσμου: ο λαιμός της
Όμως τα μάτια
Όμως τα μάτια μου όταν σε βρήκαν λες κι ανακάλυψαν επιτέλους τη μόνιμη θέση τους
Απέναντι
Η ποίηση σε δελεάζει με την εξομολόγηση και τα τσιγάρα. Σου λέει: «Έλα μπες, καλωσήρθες. Κάπνισε όσα τσιγάρα θέλεις. Μα δεν σε ρώτησα, καπνίζεις; Θα καπνίσεις.
Πολύ πρωί – δεν θυμάμαι ποιο
το χειρότερο απ’ όλα είναι πως δεν σου μιλάω δεν σου στέλνω πια ποιήματα ούτε κι εσύ τραγούδια δεν γράφω πια
στίξη 