Η ποίηση σε δελεάζει με την εξομολόγηση και τα τσιγάρα. Σου λέει: «Έλα μπες, καλωσήρθες. Κάπνισε όσα τσιγάρα θέλεις. Μα δεν σε ρώτησα, καπνίζεις; Θα καπνίσεις.
Ετικέτα: poetry
Πολύ πρωί – δεν θυμάμαι ποιο
το χειρότερο απ’ όλα είναι πως δεν σου μιλάω δεν σου στέλνω πια ποιήματα ούτε κι εσύ τραγούδια δεν γράφω πια
Αύριο
Κι η ποίηση θα μού ‘ρθει αύριο. Κι η σκέψη θα μού ‘ρθει αύριο.
Απόγευμα, διαμέρισμα
Κάποιος άλλος μου υπαγορεύει στο κεφάλι μου τι να γράψω. Αρκετά κάθισε λέει και με προειδοποιεί πως τώρα πια δεν θα σωπάσει.
Καρφί
Είμαστε η ανυπότακτη πολιτεία. Είμαστε τα ποιήματα στο δρόμο. Είμαστε το ουρλιαχτό. Είμαστε το γυμνό σώμα.
Μπλε
Με τον καιρό το έμαθα, έδωσα το όνομά του κι όλοι μου έλεγαν: «το ψάρι σου είναι μπλε και πρέπει να το αλλάξεις.»
Φράτζαϊλ
όταν φοβόμαστε γι’ αυτά που ψιθυρίζουμε στον εαυτό μας τότε ένα εκκωφαντικό κρακ ακούγεται μπροστά στα μάτια μας
Ακόμα παρών
Υπάρχει μέσα μου ένας νεκρός. Άγνωστο πότε πέθανε ξεψύχησε τόσο αργά που έγινε αντιληπτό μόνο το πτώμα του.
Σβηστοί άνθρωποι
Καβάφη μου να λες τι γρήγορα που οι σβηστοί άνθρωποι πληθαίνουν.
Τα μπαλκόνια το καλοκαίρι
Τα μπαλκόνια το καλοκαίρι γίνονται θάλαμοι εξομολόγησης.
στίξη 