Άσε με να γλείψω τα δάκρυα σου, Μαζί να χτίσουμε πολιτείες με αυτά Ή να τις κατεδαφίσουμε. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Ετικέτα: poihmata
Η στιγμή που ο κόσμος όλος παθαίνει ασφυξία
Κι ένα βράδυ -ποιο βράδυ; εγώ μιλάω για απόψε- βγήκε το κάθε ποντίκι απ’ τις σκιές βρήκε τον μπάσταρδο που το είχε κλωτσήσει κι έτσι αργά και ήσυχα χωρίς να διαταράξει όντως τον ύπνο του του έκοψε το λαιμό -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Ο λαθραίος
Χτυπήσανε τις πόλεις τα μεσάνυχτα Κανένας δεν μιλά μονάχα κλαίει Τα μάτια μας κοιτάζουνε μισάνοιχτα Κι η ελπίδα μας στη θάλασσα επιπλέει -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Το πορτρέτο
Σπάω τον πίνακα αφού δεν σε χωράει. Ρίχνω μπογιά πάνω στον τοίχο να κυλάει. Κι όλα τα σύνεργα που έχω θα τα σπάσω. Και με τα χέρια όπως θέλω θα σε φτιάξω. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Επικήδειος
Θέλησες τα σαλόνια Μα ανήκεις στα υπόγεια Τώρα που η ζυγαριά απεφάνθη Παρακαλώ επίστρεψε. Επίστρεψε στο λάκκο σου. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Η βαλίτσα
Είναι βέβαια και οι άλλοι που στην εκπνοή του χρόνου στριμώχνουν πράγματα αόρατα, τσαλακωμένα και περίτεχνα μπερδεμένα μεταξύ τους. -στα λόγια ο Παρθένιος Νικόλαος
Διαπίστωση
Πρέπει να μάθω να κολυμπάω στην απροσδιοριστία, να πετάω στη λεπτή χαραμάδα ανάμεσα στην απουσία και την παρουσία -στα λόγια η Κωνσταντίνα Πορφυρού
«Η μονωδία της έρημος», του Ζ. Δ. Αϊναλή
Εικόνες που δημιουργούν μια ατμόσφαιρα μυστική, παραμυθιακή, και λόγια που περισσότερο σε διψάνε παρά σε ποτίζουν. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Οπτική
Κοίταξε Υπήρξα κενό Με κατεύθυνση Κάθετη Με βλέμμα Νεκρό -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Η θλίψη είναι μία μουσική που μπορείς να χορέψεις
Και γελάμε Και κλαίμε Και μαζί περάσαμε πολλά λέμε Και έχουμε να περάσουμε άλλα τόσα να περάσουμε Λέμε. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
