Και τέλος βλέπω εμένα σε μια ψυχρή γωνία να ονειρεύομαι και να αναπολώ εκείνα τα Χριστούγεννα -στα λόγια η Διονυσία
Ετικέτα: poihmata
Η γη που με ματώνει
Δεν έχει γεια Στη γη που με ματώνει Έχει νεκρούς Στης θάλασσας τ' αλώνι Έχει κραυγή Μητέρας που στοιχειώνει Κι ένα παιδί Που πια δεν μεγαλώνει -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Το δάκρυ
Για κάθε στιγμή Που πέθανε Για κάθε γέλιο Που ξεθώριασε Ένα δάκρυ Για τα χρόνια Έσβησαν -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Κουκίδα
Και τώρα γιατί είμαι εδώ; Πόσο θα βλέπω; Πόσο θα μιλώ; Πόσο θα αγγίζω; -στα λόγια η Cherie
Αφύπνιση
Ακονίζω τον νου μου και έφυγα Την καρδιά μου φυλάω στα χέρια Δεν ταιριάζω γι’ αυτό και σου ξέφυγα Πάω να βρω τα δικά μου λημέρια -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Απογεύματα Ιουλίου
Για μένα είσαι καλοκαιριάτικα απογεύματα. Απογεύματα μεταξύ δύο κόσμων, ανθρώπινου και μη. -στα λόγια η Cherie
Εγκλεισμός
Οι δρόμοι άδειοι Καιρό τώρα Τα βλέμματα χάμω Τα χείλη κρυμμένα Το γέλιο στον πάγο Κι έχασα εσένα Κι έχασα εμένα -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Το κενό
Κάποια κενά δεν θα γεμίσουν ξανά, από τη στιγμή που άδειασαν. Μόνο τα μάτια σου θα μείνουν καρφωμένα, εσύ θα γίνεις άγαλμα και θα παγώσεις -στα λόγια η Cherie
Αλάτι
Κάθε τι που φεύγει, έρχεται πίσω, μέσα απ’ τον αέρα, απ’ τις μνήμες κι απ’ τις λέξεις -στα λόγια η Cherie
Υπόνομος
Ύστερα πάνω Και μες Στο αυτοκίνητο Με τη μουσική Διαπασών Αφημένος Στις μέρες Πια Οδηγώ -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
