-A one. A two. A you-know-what-to-do. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Κατηγορία: Ξενώνας
Εγώ ή το άλλο μου εγώ;
Βλέπω έναν Άνθρωπο Και όχι μια κοπέλα που μπορεί να είναι όμορφη, κοντή, ψηλή Αλλά έναν Άνθρωπο -στα λόγια η Διονυσία
Άτιτλα
Σε μία έρημη πόλη οι δείκτες του ρολογιού ηχούν δυνατά ο χρόνος κυλάει μα όχι για μένα -στα λόγια η Διονυσία
Εδώ στον ομφαλό της πόλης
δε θέλω να εξατμιστώ θέλω να μείνω υγρή και εύκαμπτη να είμαι ταυτόχρονα εδώ και όπου με ρίξεις να είμαι ταυτόχρονα πόσιμη και να σου καίω τα σωθικά. -στα λόγια η Ειρήνη Μαρκάκη
Βλέπω…
Και τέλος βλέπω εμένα σε μια ψυχρή γωνία να ονειρεύομαι και να αναπολώ εκείνα τα Χριστούγεννα -στα λόγια η Διονυσία
Η γη που με ματώνει
Δεν έχει γεια Στη γη που με ματώνει Έχει νεκρούς Στης θάλασσας τ' αλώνι Έχει κραυγή Μητέρας που στοιχειώνει Κι ένα παιδί Που πια δεν μεγαλώνει -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Όσα έμειναν να σου πω
Δεν πάει έτσι με μένα. Δεν βγήκε όπως ήθελα, αλλά τώρα που το ξεκίνησα, το έφτασα μέχρι εδώ και σου είπα τόσα άφησε με να σου πω και άλλα λίγα: -στα λόγια η Cherie
Ώρες μελαγχολίας
Στα μάτια μου κατοικούν αναμνήσεις, δάκρυα γεμάτα τραύματα όταν έκλεβες απ’ την αγάπη. -στα λόγια ο Νίκος Μπελιάς
Παράθυρο
τσαλάκωσα το παρόν, γέμισα σύννεφα το κορμί μου κι αγνάντεψα τα βράχια τ’ ουρανού -στα λόγια ο Νίκος Μπελιάς
Το δάκρυ
Για κάθε στιγμή Που πέθανε Για κάθε γέλιο Που ξεθώριασε Ένα δάκρυ Για τα χρόνια Έσβησαν -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
στίξη 