Τώρα είναι Αύγουστος - προχθές το βράδυ δεν είπα στην αρχή; Πως πέρασαν δυο μήνες; Φαίνεται πως η εγκατάλειψη αλλάζει το χρόνο- -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Κατηγορία: Poe-try
Δεν βγαίνει έτσι
τα κύματα να μένουν ακίνητα και βουβά έχεις δει πόσο τρομακτικό θέαμα είναι μια ακίνητη θάλασσα; ακίνητη αναγραμματισμός του ανίκητη το ‘ριξα στις λεξιπλασίες -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Κι απ’ το ποτήρι μας
Ήρθε στο τέλος κι η ποίηση και μας διέλυσε. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Καλύτερα να μην
Κι όλα αυτά ενώ μπορώ με μια μικρή ματιά να σκύψω πάνω απ’ την κάμαρά σου και να δω με τα ίδια μου τα μάτια με ποιον τέλος πάντων ξαπλώνεις τη νύχτα σε ποιον ψιθυρίζεις -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Κι όλοι θα είναι πλέον με κάποιον άλλον
Στο στέκι που πηγαίνω κάθε βράδυ και τα πίνω έχω πλέον ξεναγήσει τους πάντες: -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Εσύ κι η γαμωάνοιξη
Μετά με ρωτάς τι γίνεται Τι θες να σου πω με πέθανες στην Άνοιξη πως όλο θα ‘ρθει, πως όλο θα ‘ρθει κι απ’ τις τόσες φορές που το πίστεψα ήρθε κι ούτε με νοιάζει.
Αν δεν έπινα
διότι αν δεν έπινα τα χείλη μου θα έκαναν μακροβούτι στο λαιμό σου αποδεικνύοντας περίτρανα την καύλα μου για σένα.
Μικρά ποιήματα
Η πιο ζεστή χώρα του κόσμου: ο λαιμός της
Όμως τα μάτια
Όμως τα μάτια μου όταν σε βρήκαν λες κι ανακάλυψαν επιτέλους τη μόνιμη θέση τους
Απέναντι
Η ποίηση σε δελεάζει με την εξομολόγηση και τα τσιγάρα. Σου λέει: «Έλα μπες, καλωσήρθες. Κάπνισε όσα τσιγάρα θέλεις. Μα δεν σε ρώτησα, καπνίζεις; Θα καπνίσεις.
