Να το πω πιο ξεκάθαρα: κλωτσιά στο λαιμό τους τώρα όχι αύριο όχι όταν γίνουμε πολλοί -διαδηλώνει ο Νίκος Σταϊκούλης
Κατηγορία: Poe-try
Comme-il-faut
Αλλά το στυλ είναι πάντα στυλ! Τι αστεία φράση, αλήθεια. Πάντα περιμένω τους Νοέμβρηδες. Ποτέ δε με απογοητεύουν αυτοί. -στα λόγια η Ελένη Γεωργίου
En attendant l’ été
Οι τοίχοι γύρω καίνε. Πάντα καίνε τέτοια εποχή του χρόνου τα σπίτια από μέσα. Να το ξέρεις όμως, κάποια «μέσα» καίνε όλο το χρόνο. -στα λόγια η Ελένη Γεωργίου
Αποδοχή
Έχεις δίκιο φίλε μου Μα όσο κι αν μοιάζουμε Ο δρόμος ο δικός μου είναι εκείνος της φωτιάς -στα λόγια η Ελένη Γεωργίου
Νέα Υόρκη
Το ξέρεις αυτό που λένε για τα χέρια που κουμπώνουν; Σπάνια συμβαίνει. Ίσως και ποτέ. Πόσο ωραία αίσθηση να κουμπώνουν τα χέρια των ανθρώπων. -στα λόγια η Ελένη Γεωργίου
Η στιγμή που ο κόσμος όλος παθαίνει ασφυξία
Κι ένα βράδυ -ποιο βράδυ; εγώ μιλάω για απόψε- βγήκε το κάθε ποντίκι απ’ τις σκιές βρήκε τον μπάσταρδο που το είχε κλωτσήσει κι έτσι αργά και ήσυχα χωρίς να διαταράξει όντως τον ύπνο του του έκοψε το λαιμό -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Μικρά ποιήματα ΙΙ
Τυφλώθηκε η πόλη ή μήπως έχει αρχίσει να χαράζει; -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Αϋπνίες
αν εμείς μοιραστήκαμε μια κουβέρτα ένα δίσκο με φαγητό ή έστω μια στιγμή ανθρωπιάς την ώρα που εσύ έκλαιγες κι εγώ έγραφα κρυφά -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Το δέρμα σου φρούτο ώριμο
και πώς να σου εξηγήσω ότι δεν έχω πλέον στόμα αλλά η ανάγκη μου να σε τρώω όλο και μεγαλώνει -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Να καταργήσουμε το καλοκαίρι
μας έφτανε η θάλασσα κι ένας καλός ύπνος το μεσημέρι τώρα δεν έχουμε τι να κάνουμε τα χέρια μας πιάνουμε βιβλίο αφήνουμε βιβλίο πιάνουμε σώμα αφήνουμε σώμα -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
στίξη 