πια ο χτύπος και ο ρυθμός του κορμιού μου σου ανήκουν πια σαν κύμα το σώμα μου παφλάζει -στα λόγια η Ελένη Παπαστεργίου
Ετικέτα: ποίηση
Χάος αληθινό – Το τέλος του κόσμου
Οι φίλοι μας τρέχουν να σωθούν από την βαρβαρότητα της πόλης φοβόμαστε για τους ανθρώπους μας γνωρίζουμε την απώλεια της κάνουμε καμία φορά τράκα και την κερνάμε τσάι με λεμόνι. -στα λόγια η Ελένη Παπαστεργίου
Οι λέξεις είναι πάθηση
Κι ύστερα τι σημασία έχουν οι λέξεις; Οι λέξεις –μαλάκες μου– είναι ιός που μας κατασπαράζει. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Χάος αληθινό – Προσμονή
Ξέρεις κάποιες φορές νομίζω πως δεν έχω τίποτα να πω κι η γλώσσα μέσα στο στόμα μου πάλλεται, σαν να έρχεται σε οργασμό -στα λόγια η Ελένη Παπαστεργίου
Ανασκαφές
υπήρξα φως πριν υπάρξω σαν ανθός φιλί υπήρξα πριν γίνω άνθρωπος υπήρξα άστρο -στα λόγια ο Σταμάτης Παρασκευάς
Τεχνικά ζητήματα ΙΙ
Μεγάλη στην ηλικία, έχει τις παραξενιές της και κάπου κάπου της μιλάω: «Πώς κάνεις έτσι; Σαν άνθρωπος κάνεις». -στα λόγια η Σοφία Ανδρέου
Τεχνικά ζητήματα
Δεν ήταν τα πρωτοβρόχια που περνούσαν τις ρωγμές που στο ξύλινο πάτωμα τακ τακ επιλεκτικά χτυπούσαν σαπίζοντάς το νύχτα με τη νύχτα. -στα λόγια η Σοφία Ανδρέου
Κάθεται και κλαίει
Αποκεφαλισμένες μαργαρίτες στο τραπέζι -στα λόγια η Σοφία Ανδρέου
Το δοχείο
Κάποτε οι μέρες που αγάπησα περνούν μπροστά στα μάτια μου -στα λόγια η Σοφία Ανδρέου
Αθήνα σε ώρα θερινή
κίτρινες γραμμές Προπυλαίων στα δυτικά— δεξιά κι άλλα πολυώροφα σκάλες σύρματα ήχοι μηχανών αυτοκινήτων που μπερδεύονται -στα λόγια η Σοφία Ανδρέου
στίξη 