τώρα είναι η ομορφιά σου τώρα είναι το δέρμα σου –αυτό το φως σού πάει– διαδρομές απ’ την αυλή του αφαλού ως στα χείλια και πάλι πίσω -στα λόγια η Στεργιάνα Τζέγκα
Ετικέτα: ποίηση
Προς την πόλη
σε λίγο δε θα ‘χει μείνει τίποτα από εμένα, παρά μόνο ένα βουναλάκι γόπες με κραγιόν στα τελειώματα κι οι παντόφλες μου στραμμένες προς την πόλη. -στα λόγια η Στεργιάνα Τζέγκα / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Άτιτλο
Ξημέρωσε και θέλω ν´ ακούσω «σ’ αγαπώ». Αλλιώτικο. Διαφορετικό. -στα λόγια ο Γιώργος Πίστας / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Σούρουπο μου
Λόγια σου, βάλσαμο στις ανοιχτές πληγές της καθημερινότητας μου, που ένα σου σούρουπο αρκεί για να ξεχάσω. -στα λόγια ο Γιώργος Πίστας
Like a candy
In my dreams I touch your face Lean forward And kiss you soflty –στα λόγια η Βαρβάρα Ναυπλιώτη
#thrbk
Remember that time? When we were slow-dancing in the park In the middle of the night? –στα λόγια η Βαρβάρα Ναυπλιώτη
Το παραθύρι της λευτεριάς
μολότοφ ανάψτε στην ψυχή και τα τομάρια τους γεμάτα από ξεπουλημένα παρακάλια και τα ασπράδια των ματιών τους ένα προς ένα ματωμένα. –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Άτιτλο
βυθισμένοι σε ρηχά νερά ριγμένοι ψάχνουμε για ανύψωση στον ουρανό στην NASA και παρά πέρα –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Ο μονόλογος του δεσμώτη
Έξω ξημέρωσε κι εγώ βλέπω σκιές. Και ποιος μιλάει στο βάθος; -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Κάνε ένα έτσι και σβήσ’ το
βγες στο μπαλκόνι και σβήσε τα φώτα στην πόλη –άσε μόνο τους ακάλυπτους· ο αντίλαλός τους ακόμη μας ξυπνάει– -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
