Ξημέρωσε και θέλω ν´ ακούσω «σ’ αγαπώ». Αλλιώτικο. Διαφορετικό. -στα λόγια ο Γιώργος Πίστας / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Ετικέτα: ποίηση
Σούρουπο μου
Λόγια σου, βάλσαμο στις ανοιχτές πληγές της καθημερινότητας μου, που ένα σου σούρουπο αρκεί για να ξεχάσω. -στα λόγια ο Γιώργος Πίστας
Like a candy
In my dreams I touch your face Lean forward And kiss you soflty –στα λόγια η Βαρβάρα Ναυπλιώτη
#thrbk
Remember that time? When we were slow-dancing in the park In the middle of the night? –στα λόγια η Βαρβάρα Ναυπλιώτη
Το παραθύρι της λευτεριάς
μολότοφ ανάψτε στην ψυχή και τα τομάρια τους γεμάτα από ξεπουλημένα παρακάλια και τα ασπράδια των ματιών τους ένα προς ένα ματωμένα. –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Άτιτλο
βυθισμένοι σε ρηχά νερά ριγμένοι ψάχνουμε για ανύψωση στον ουρανό στην NASA και παρά πέρα –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Ο μονόλογος του δεσμώτη
Έξω ξημέρωσε κι εγώ βλέπω σκιές. Και ποιος μιλάει στο βάθος; -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Κάνε ένα έτσι και σβήσ’ το
βγες στο μπαλκόνι και σβήσε τα φώτα στην πόλη –άσε μόνο τους ακάλυπτους· ο αντίλαλός τους ακόμη μας ξυπνάει– -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
With a Vengeance
Ότι, ασυνείδητα αλλά αλάνθαστα, γυρεύαμε ο ένας στον άλλον τον γιατρό και τον χασάπη. -πρότζεκτ από τη Νεφέλη Γκογκώτση
Per Aspera ad Astra
ε και τι πειράζει που δεν ακούει το όνομά σου, δεν φορά το πρόσωπό σου, δεν μιλάει το μυαλό σου -πρότζεκτ από τη Νεφέλη Γκογκώτση / φωτογράφιση & editting από την Ανθίππη Φατσέα
στίξη 