Στην υπό Ιαπωνική κατοχή Κορέα, ένας απατεώνας με τη βοήθεια της συνεργού του Σούκι, που προσλαμβάνεται ως προσωπική υπηρέτρια, προσπαθεί να σαγηνεύσει και να παντρευτεί την Ιαπωνικής καταγωγής Χιντέκου με σκοπό να κερδίσει τη μεγάλη χρηματική της περιουσία. -στα λόγια ο crossing.the.bridge
Ο σερίφης μιας μικρής απομονωμένης πόλης αναγκάζεται να αντιμετωπίσει τη συμμορία ενός πρώην κατάδικου, ο οποίος επιστρέφει στη πόλη με το μεσημεριανό τρένο. -στα λόγια ο crossing.the.bridge
-στην πλέιλιστ ο Σπύρος Μάρκος
Κρύβεσαι πίσω από τις παραλείψεις μου Στα ξεχασμένα κλειδιά μου Στα ακυρωμένα ραντεβού Στην καθημερινή αμνησία μου -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Τα αυτοκίνητα ήταν ελάχιστα και το μόνο που ακουγόταν ήταν ένας υπόκωφος ήχος, σαν βοή, που μαρτυρούσε ότι η πόλη ήταν πράγματι ζωντανή και ανέπνεε. Τις ώρες αυτές απλώς η αναπνοή της ήταν ήρεμη, οι σκέψεις της λίγες και μάλλον κάπνιζε το τελευταίο της τσιγάρο πριν κοιμηθεί ή έκανε τις τελευταίες αναλαμπές της ημέρας της πριν κλείσει τα μάτια της. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Ιστορίες που δείχνουν πως, ναι, «η κόλαση είναι οι άλλοι», κυρίως όμως «μέσα μας είναι η ζούγκλα». -στα λόγια η Αγάθη Γεωργιάδου
Γι’ αυτό λοιπόν Όταν σε μένα θα μιλάς Να είσαι πανσέληνος -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
«Το Λευκό Ρόδο» είναι μια ιστορία που πραγματεύεται την ταχεία έλευση της καπιταλιστικής ασυδοσίας, την εποχή ακριβώς που αρχίζει να ανακαλύπτεται η δύναμη του πετρελαίου. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Η αρχική διαφωνία προέκυψε με τους γύρω του όταν αποφάσισε να βγάλει τα γυαλιά του. Φυσικά ο ίδιος δεν τα έσπασε, γιατί, εντάξει, δεν ήταν και τόσο τολμηρός, ήθελε να έχει μια δικλείδα ασφαλείας, αλλά τα καταχώνιασε σε ένα συρτάρι και είχε αποφασίσει να μην τα χρησιμοποιήσει ξανά στην καθημερινότητά του. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Δεν μπορείς να εκφραστείς να μιλήσεις, να τα πεις, σαν μουγκός αφηγητής κοιτάζεις γύρω και απορείς -στα λόγια η Σύλβια Τ.
