-ίσως στο μπαλκόνι ενός σπιτιού στο κέντρο της Αθήνας που μοσχοβολάει από βασιλικούς και τηγανιτά ψάρια, να είναι το ίδιο το καλοκαίρι-
Συντάκτης: nikosstaik
2 ποιήματα | SideliK_2
Θολωμένη εχθές η ματιά μου. Πρησμένη η φάτσα, κόκκινη. Απρόσμενη σιγουριά πιο πριν, τσιμεντένια σαν το περβάζι. Οπλισμένη με τα ουρλιαχτά μου.
Υγρή εκτόνωση | SideliK_2
Είναι τόσο αστεία γαμώτο, η ανακούφιση της εύκολης λύσης. Ντρόγκια ή έρωτας. Διάλεξες το έμβιο, λυτρώθηκες πρόσκαιρα. Ο καυτός ιδρώτας μυρίζει έντονα καθώς φτάνεις στην κορύφωση. Γλιστράνε τα κορμιά σας και ύστερα κολλάνε.
Εσύ κι η γαμωάνοιξη
Μετά με ρωτάς τι γίνεται Τι θες να σου πω με πέθανες στην Άνοιξη πως όλο θα ‘ρθει, πως όλο θα ‘ρθει κι απ’ τις τόσες φορές που το πίστεψα ήρθε κι ούτε με νοιάζει.
Μια βιο-ευκαιρία στον καιρό της κρίσης | SideliK_2
Είναι σαφές πως οι πολίτες αντιμετωπίζονται με όρους αριθμών, ως στατιστικά πίσω από οθόνες τεχνοκρατών, πολλοί από τους οποίους έχουν φτάσει ένα επίπεδο παραπάνω, προωθώντας προσεγγίσεις όπως αυτή της “ανοσίας της αγέλης”.
(αυτό δεν έχει τίτλο) | Νεφέλη
Στάσου Η θάλασσα ξεπλένει την καρδιά σου και καλοκαίρι εδώ Εδώ, σε θέλω εδώ.
(Γυναικείο Ζήτημα) | Νεφέλη
Το σώμα μου το τιμώ Γι' αυτό το κερνώ Σ' όποιον αγαπώ.
(Μισό-μισό) | Νεφέλη
Σε άγει και σε φέρει η μαλακία σου, μωρό μου- Και είσαι αξιολάτρευτος έτσι.
(Αγωνία) | Νεφέλη
C'est l'amour, j'en demande
σπίτι
/ τα ανοιχτά παντζούρια το πρωί κι η ησυχία της κυριακής /
στίξη 