Μετά από μια κουραστική μέρα υπάρχουν δύο δεινά. Ή να θες να τρέξεις στο κρεβάτι και να μη μιλήσεις με άνθρωπο πάρα μόνο να χαμογελάσεις στα σεντόνια ή να θες να πάρεις το επόμενο μετρό, να κλείσεις εισιτήριο και να κατέβεις Γκάζι. -στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου
Εξαρτήθηκα από το βλέμμα σου Σαν να ‘τανε το πιο σκληρό ναρκωτικό Κι όταν το σκέφτομαι Χάνω τον κόσμο -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Το Double life of Veronique σκηνοθετημένη από τον Krzysztof Kieślowski αφηγείται την αινιγματική ζωή δύο γυναικών, της Weronika και της Veronique. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Από το ατμοσφαιρικό λημέρι τους, λοιπόν, στα underground Σεπόλια, οι «Βαλβολίνη» έρχονται σήμερα στον ξενώνα για να βάλουν στην τσίτα τα ηχεία και να παρουσιάσουν ένα δείγμα από το EP τους με τίτλο «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ».
κι εμείς να κάνουμε τις ίδιες ευχές με διαφορετικές λέξεις κι εμείς να κοιτάμε τον ίδιο ουρανό αλλά να εστιάζουμε σε διαφορετικά αστέρια -στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου
Σίγουρα υπάρχουν πολλά όμορφα μέρη στην Ελλάδα, αλλά κάποια από αυτά είναι ξεχωριστά για τον καθένας μας. Και ξεχωρίζουν τόσο για το τοπίο τους, όσο και για τους ανθρώπους τους. Γιατί ωραία τα δένδρα και τα βουνά, αλλά οι άνθρωποι κάνουν τους τόπους ιδιαίτερους και μοναδικούς. -στα λόγια η Έλενα Ζιάβρα
Δώσε μου δύναμη Να φέρω μόνος -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
-Ένιωσα την καρδιά μου να σκάει σαν ρόδι, δίχως ήχο. Και τα ρουμπίνια να διαγράφουν τόξα, να σκοντάφτουν στους ώμους μου, να αναπηδούν στο πλακόστρωτο σαν πυγολαμπίδες -Παρακάτω -Με κοιτάζει και κ α ί γ ο μ α ι. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Ξεχάστηκα. Ήταν σούρουπο ή χάραμα; Μπροστά το Παναχαϊκό. Βγήκα στον δρόμο. Πώς είναι ανοικτό το μαγαζί; Πού πήγαν οι νόμοι, τα ωράρια; -στα λόγια ο Παντελής Αδαμίδης
Η άγρια νιότη δαμάζεται από την καλλιέπεια, οι ανθρώπινες σχέσεις εμπνέουν τον ταλαντούχο μελετητή και από τις μεγάλες τάξεις του δημοτικού βρισκόμαστε στη φάση ειδημοσύνης του στίχου. -στα λόγια η Γεωργία Κοκκινογένη
