Συννεφόκαμα σήμερα, άπνοια και μια σχετική απογευματινή ησυχία. Ακούγεται κυρίως μια συστάδα γλάρων –λες και γελούν μαζί μου– και η εξ αποστάσεως συνομιλία δύο γυναικών από τα μπαλκόνια τους, οι οποίες παράλληλα ποτίζουν τις γλάστρες τους. -στα λόγια ο Γιάννης Πολυβώτης
τώρα τ’ αστέρια βαριούνται και πλέον δεν μετατοπίζονται -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
«Όχι δεν πόνεσα, ήσασταν εκεί όλοι, τι με νοιάζει εμένα τι είχα; Το μόνο που με ένοιαζε πάντα ήταν να είστε όλοι μαζί μου και ήσασταν από την αρχή μέχρι το τέλος». -στα λόγια ο Κωνσταντίνος Λιάχης
Η κρίση πανικού περιμένει σταυροπόδι στο μπάνιο εδώ και ώρα. Έρχεται κάθε μήνα σταθερά μαζί με την περίοδο σαν περίτρανη απόδειξη του επαγγελματισμού μου. -στα λόγια η Μαρία Μπάκα
(Φοβάμαι πως καταλαβαίνω γιατί σε τόση πόλη, δεν έχουμε που να μείνουμε). –στα λόγια η Αυγή Βαλίνη
αν αύριο η πόλη μαυρίσει /ποιος θα ισχυριστεί πως ήταν άσπρη;/ που πηγαίνεις αλήθεια όταν νοσταλγείς ένα μέρος που δεν υπάρχει πια/ -στα λόγια η Ισμήνη Κατσάβαρου
Όχι σταμάτα οι διάλογοι δεν σου κάνουν καλό και το καλοκαίρι δεν σου υποσχέθηκε ότι θα σε αγκαλιάσει κι αυτό. Πώς μπερδεύεσαι τόσο εύκολα με τα γεγονότα; -στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου
Βρισκόμαστε σχεδόν στη μέση ενός καυτού και ιδιαίτερου καλοκαιριού, οπότε σκέφτηκα σήμερα να ταξιδέψουμε στα παραμυθένια Χανιά και συγκεκριμένα στην πιο μαγευτική παλιά πόλη, που δεν χορταίνεις να ανακαλύπτεις. -από την Έλενα Ζιάβρα
Το μόνο που μπορούσα να κάνω είναι να αφήσω τα δάχτυλα του χεριού μου να περπατήσουν πάνω σε αυτόν τον ζεστό καυτό τοίχο. Έμεινα εκεί ώρες, δεν είχα το κουράγιο να ανέβω αλλά σκαλιά. Γύρω στις 8. Γύρω στις 8. Γύρω στις 8. -στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου
Σηκώθηκε αργά- αργά από το κρεβάτι, για να μην τον ξυπνήσει. Η παρουσία του δίπλα της, η ακούσια συμμετοχή του στον θάνατό της, ήταν κάτι που είχε σχεδιάσει. Το ήξερε ότι θα ήταν τουλάχιστον αγενές να ξυπνήσει και να την ανακαλύψει νεκρή αλλά υπήρχαν κάποιοι, βασικοί λόγοι για τους οποίους τον χρειαζόταν στο ίδιο σπίτι με αυτή.
στίξη 