Το Λευκό Ρόδο

Ένα ανάθεμα στον καπιταλισμό | «Το λευκό ρόδο», του B. Traven

«Το Λευκό Ρόδο» είναι μια ιστορία που πραγματεύεται την ταχεία έλευση της καπιταλιστικής ασυδοσίας, την εποχή ακριβώς που αρχίζει να ανακαλύπτεται η δύναμη του πετρελαίου. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

anapoda

Ανάποδα [ 12 ]

Η αρχική διαφωνία προέκυψε με τους γύρω του όταν αποφάσισε να βγάλει τα γυαλιά του. Φυσικά ο ίδιος δεν τα έσπασε, γιατί, εντάξει, δεν ήταν και τόσο τολμηρός, ήθελε να έχει μια δικλείδα ασφαλείας, αλλά τα καταχώνιασε σε ένα συρτάρι και είχε αποφασίσει να μην τα χρησιμοποιήσει ξανά στην καθημερινότητά του. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

χεμινγουει-αφιέρωμα

Έρνεστ Χέμινγουεϊ: «Πίνω για να κάνω τους άλλους ανθρώπους περισσότερο ενδιαφέροντες»

«Η πρώτη απόπειρα σε οτιδήποτε είναι σκατά.» -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

anapoda

Ανάποδα [ 11]

Είχε βρεθεί ξαφνικά μπροστά σε μια αποκαλυπτική αλήθεια, μπροστά σε ένα θαύμα, ένα εργαλείο για την ύπαρξή του, το οποίο δεν είχε ιδέα πώς να διαχειριστεί. Οι άμυνές του αυτομάτως έπεσαν. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

h-texnh-den-fimwnetai

Ασφυξία (ΙΙ)

Να το πω πιο ξεκάθαρα: κλωτσιά στο λαιμό τους τώρα όχι αύριο όχι όταν γίνουμε πολλοί -διαδηλώνει ο Νίκος Σταϊκούλης

anapoda

Ανάποδα [ 10 ]

Περίμενε στην τεράστια ουρά που είχε δημιουργηθεί μπροστά από τους πάγκους που σερβίρονταν τα φαγητά, όταν πρόσεξε στα τραπέζια που κάποιοι ήδη έτρωγαν, μια γνωστή φυσιογνωμία. Ήταν ένας νεαρός, αποκομμένος από τις πολλές παρέες που είχαν μαζευτεί και πλημμύριζαν τον χώρο, που καθόταν σε ένα απόμερο γωνιακό τραπέζι και έτρωγε διαβάζοντας ένα βιβλίο. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

anapoda

Ανάποδα [ 9 ]

Οι άνθρωποί του τον νοιάζονταν, αυτό ήταν αλήθεια. Μα πότε βρέθηκαν δίπλα του; Πολλοί εμφανίζονταν κι εξαφανίζονταν ανάλογα με την παρουσία ή την απουσία της χίμαιρας. Αν παρατούσε τα γυαλιά του, αν η φρικτή εκείνη ασθένεια επανερχόταν, πράγμα που ήδη τον τρομοκρατούσε, τότε τι θα συνέβαινε; -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

anapoda

Ανάποδα [ 8 ]

Ο χώρος ήταν σχετικά μικρός, ένα μόνο μικρό φως, κόκκινο ήταν αναμμένο πάνω σε ένα μικρό περβάζι και το δωματιάκι μέσα στον καπνό από τα τσιγάρα. Σαν την είσοδο στην κόλαση ένα πράμα. Λίγο άβολα στην αρχή, σιγά σιγά βολεύτηκαν, βρήκαν τις θέσεις τους και άρχισε το ποτοπανηγύρι. Οι μπάφοι έδιναν κι έπαιρναν. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

FRANÇOIS-MARIE-BANIER

Ανάποδα [ 7 ]

Πήρε καιρό μα ευτυχώς όλα τα πράγματα έμοιαζαν πλέον κανονικά, χωρίς να μπλέκονται και να αλλάζουν, οι άνθρωποι πιο γαλήνιοι και βατοί κι οι σχέσεις μαζί τους το ίδιο. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

Σιμόν ντε Μποβουάρ

Σιμόν ντε Μποβουάρ: «Η καταπίεση προσπαθεί να δικαιολογηθεί με τη χρησιμότητά της.»

«Δεν γεννιέσαι γυναίκα. Γίνεσαι γυναίκα.» -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης