Προσεύχομαι, να ξεβραστώ με κάποιο τρόπο στην στεριά σου. –στα λόγια η Αιμιλία Κάλτση
Συντάκτης: nikosstaik
Μαυσωλεία θαμπών αναμνήσεων
Χρειάζεσαι ουρανό, χρειάζεσαι οξυγόνο, χρειάζεσαι διαφυγή, χρειάζεσαι χρόνο. Έχεις απουσία. Έχεις απουσία; -στα λόγια η Νικολέτα Κριαρά - Λάμπρου
Άτιτλο
Θα σας πω όμως κάτι. Δεν μάσαγα –μα την αλήθεια. Φίλησα κώλους έκτοτε –κρατώντας ανά χείρας πτυχία και δικαιολογητικά. -στα λόγια ο Παντελής Αδαμίδης
Η ποίηση γουργουρίζει
Όταν εγκαταλείπω τις προσπάθειες και πάω πια να κοιμηθώ τότε θυμάται πως υπάρχω -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Διττότητα #6
Και μες στο ίδιο συρτάρι έχω ένα πιστόλι και ένα γράμμα ερωτικό -στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς – Ελένη Γεωργίου
π.Χ (πριν χρειαστεί να σου πω σ’ αγαπώ)
Ίσως να αγγίξαμε και λίγο και την τακτική του κόσμου που αγωνιά να γεννιέται, προσδοκά να δουλεύει, προσπαθεί να νοιάζεται, λυτρώνεται να αγαπά και τρέχει να πεθάνει. -στα λόγια η Ισμήνη Κατσάβαρου
Οι ανοιξιάτικοι έρωτες
Γρήγορα πάθη γρήγορα φιλιά γρήγορα αντίο. -στα λόγια η Ελένη Γεωργίου
Η πόρτα
Δεν μας χτυπά η ποίηση την πόρτα. Δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια· εμείς θα της χτυπήσουμε διστακτικά μία νύχτα -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Όταν με ρώτησαν για το σώμα μου
Είναι ένα σώμα που μου ανήκει κάποιες μέρες και τις υπόλοιπες ίσως να νιώθω και ότι το κουβαλάω. -στα λόγια η Εβελίνα Κόλλια
Όλα αυτά που μας ανήκουν
και είν' οι μνήμες/ αναμνήσεις που δεν μπορούν καθόλου να σβηστούν μέσα στο πέρασμα του χρόνου –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη / φωτογραφία: paranoiko_xaos
στίξη 