Ασπρόμαυρες χροιές από ατσάλινα λαρύγγια και μεταλλικές χορδές. Εξασθενούν όμως… -στα λόγια ο moha le fou
Συντάκτης: nikosstaik
Το κρεβάτι του πόθου
Κορμιά βουβά, που ούτε η ανάσα τους δεν ακούγεται, μοναχά τα στήθια τους που πάλλονται το μαρτυρούν. -στα λόγια ο moha le fou
Only lovers left alive
Εμείς, οι εραστές του μεγαλύτερου τίποτα ή μάλλον του εαυτού μας, θα είμαστε τα μοναδικά όντα πάνω στον πλανήτη που θα κινούνται -στα λόγια ο moha le fou / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Χωρίς τίτλο
ζωντανά ερείπια σα φοίνικες μέσα απ' τις στάχτες -στα λόγια ο moha le fou
Μη χαθείς
Μονάχα όταν δε θα σε γεμίζει πια ούτε το συναίσθημα μη γυρίσεις και μου πεις «Κατερίνα, έχω ξεμείνει» –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Μυαλό αόριστα χαμένο
Tο μέσα μου οργισμένο γεμάτο πεσιμισμό είναι στιγμές σχεδόν της φρίκης. –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Στον κήπο της μοναξιάς μου
να φυτέψω στον κήπο της μοναξιάς μου σα λουλούδι, τη συντροφιά –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Διττότητα #4
Εκκρεμώ κι αναβάλλομαι για να υπάρχει μέλλον -στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς – Ελένη Γεωργίου
αναστοχασμός
όλα έγιναν γιατί έτσι ήταν να γίνουν δεν είσαι η απάντηση γιατί το να ζεις δεν είναι οι απαντήσεις -στα λόγια ο ευάγγελος ρ. ρουσσάκης / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Διττότητα #3
περισυλλέγω πτώματα που πέθαναν από λέξεις όπως πεθαίνει η Μέδουσα μέσα από έναν καθρέφτη -στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς – Ελένη Γεωργίου
στίξη 