Ορίστε κι η σημαντικότερη παρομοίωση των λέξεων : το κεφάλι μου σαν οβίδα που κοντεύει να εκτοξευτεί, κι αν δεν εκτοξευτεί, τουλάχιστον να σκάσει -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Συντάκτης: nikosstaik
Ο φελλός
Είσαι πανάλαφρος κι από την μοίρα τούτη τη δινή σου κανείς δεν σε γλιτώνει. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
«Το Γιώτα», ιστορίες για outsiders του Δημήτρη Χριστοφορίδη
Το βιβλίο «Το Γιώτα» του Δημήτρη Χριστοφορίδη, από τις εκδόσεις Memento, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί με μια φράση «έχω λίγη ζωή στο άγχος μου» και αυτό γιατί από τις πρώτες σελίδες ερχόμαστε αντιμέτωποι με τη νόσο που μπορεί να προκληθεί από την ψυχή. -λόγια και ερωτήσεις από την Ισμήνη Κατσάβαρου
Αντίο, δεν έχουμε άλλο χώρο
Ασπρόμαυρες χροιές από ατσάλινα λαρύγγια και μεταλλικές χορδές. Εξασθενούν όμως… -στα λόγια ο moha le fou
Το κρεβάτι του πόθου
Κορμιά βουβά, που ούτε η ανάσα τους δεν ακούγεται, μοναχά τα στήθια τους που πάλλονται το μαρτυρούν. -στα λόγια ο moha le fou
Only lovers left alive
Εμείς, οι εραστές του μεγαλύτερου τίποτα ή μάλλον του εαυτού μας, θα είμαστε τα μοναδικά όντα πάνω στον πλανήτη που θα κινούνται -στα λόγια ο moha le fou / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Χωρίς τίτλο
ζωντανά ερείπια σα φοίνικες μέσα απ' τις στάχτες -στα λόγια ο moha le fou
Μη χαθείς
Μονάχα όταν δε θα σε γεμίζει πια ούτε το συναίσθημα μη γυρίσεις και μου πεις «Κατερίνα, έχω ξεμείνει» –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Μυαλό αόριστα χαμένο
Tο μέσα μου οργισμένο γεμάτο πεσιμισμό είναι στιγμές σχεδόν της φρίκης. –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Στον κήπο της μοναξιάς μου
να φυτέψω στον κήπο της μοναξιάς μου σα λουλούδι, τη συντροφιά –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη / φωτογραφία: paranoiko_xaos
