Οι προβατοτρόφοι άλλαξαν συμμορίες, τώρα τραγουδούν λιμπρέτα στα φτωχοδρόμια και δεν δολοφονούν (πια) ινδιάνους. -στα λόγια ο Χριστόφορος Τριάντης
Συντάκτης: nikosstaik
Διττότητα #2
Αυτό που σε ξενυχτάει τα τροπικά βράδια (η ύψιστη ειρωνεία…), με δόξα και τιμή επιστρέφει, τότε που λιγότερο το χρειάζεσαι -στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς – Ελένη Γεωργίου
Το δίγαμμα
Διαβάζαμε – θυμάσαι; – την αλφάβητο. Μόνοι σ’ εκείνο το στενό το μπαλκόνι με θέα τον μικρό πολύ για μας ουρανό. -στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Διττότητα #1
Καλοδεχούμενη η μουσική σου στο άδειο μου κρεβάτι. Μέσα σε λίγες μόνο στιγμές συνέβη αυτό, που ήδη κρυφά είχα προβλέψει -στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς - Ελένη Γεωργίου / φωτογραφία: paranoiko_xaos
«Φαντάσματα», του Φώτη Σκουρλέτη
Κάθε ποίημα της συλλογής μοιάζει με φάντασμα του παρελθόντος το οποίο επιχειρεί ο ποιητής να ξορκίσει με την έκθεση και την έκδοση του ποιήματος. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Η αγάπη
Οι άνθρωποι αγαπούν και δεν το ξέρουν: δυο με τ' αγκάθι, μια με τον ανθό. Καθώς τρυπούν τον άλλον, υποφέρουν σαν ξέρουν πως δεν κάνουν το σωστό. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Γι’ αυτό και γράφω για σένα
Γράφουμε όχι μόνο για όσα δεν είπαμε μα και για όσα δεν αντέχουμε να σκεφτούμε. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Επιστολές Ι
Τα ξύλα σου που καίγονται είναι κάτι άνθρωποι που στέκονταν προσοχή σε κάτι άμυαλες φωτογραφίες που δεν θέλω τις βλέπω. Μην μου δίνεις ελπίδες. Δεν με νοιάζουν τα όνειρα που χάθηκαν. –στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου
Μωσαϊκό
τραγουδάμε όλα μαζί για να κάνει όχι «κάποτε» αλλά ΤΩΡΑ μια γαμημένη ξαστεριά -στα λόγια η Στεργιάνα Τζέγκα / φωτογραφία: two_the_frame
Τα χέρια σου
Τα χέρια σου ταυτόχρονα διεγερτικό και ηρεμιστικό προσάναμμα και άπνοια -στα λόγια η Στεργιάνα Τζέγκα
στίξη 