ο άνθρωπος άνευ νοήματος άνευ υπόστασης ανήκει μονάχα στην ματαιότητα –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Συντάκτης: nikosstaik
Το χρώμα της αποβίωσης
στο πρόσωπο έρεε σκοτάδι νύχτα ασάλευτη απάνω στο κορμί μου –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Επίπλαστος κόσμος
Όταν ο κόσμος καταλάβει, όταν δεν θα έχουν λόγο να τραβήξουν την σκανδάλη, όταν τα όνειρα μας δεν θα κλειστούν μες στο συρτάρι –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Φοβάμαι
φοβάμαι που αλλάζει το «εγώ» μου κάθε φορά που βιώνω κάτι κάθε φορά που βρίσκομαι μέσα σε μία κατάσταση φοβάμαι το εγώ μου. –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Άγγελος εκστατικός
τη γυμνή σου ψυχή να δωρίζεις και ας βογκάς πάνω στα στρώματα των πληγών σου -στα λόγια η Irini DarkEsterlite
Tο ανίδωτο ορόσημο
Σε ρέουσες ανοίξεις εκπυρσοκροτούν οι ιβίσκοι τις αμυχές των ονείρων την ώρα που φλέγεται ο χιτώνας της ελπίδας. -στα λόγια η Irini DarkEsterlite
Οξύμωρο κελί
Σκούζουν οι αναμνήσεις· παράξενο δεν τις έζησα ποτέ. -στα λόγια η Irini DarkEsterlite
Ημερολόγιο διαμερίσματος #1
Ορίστε κι η σημαντικότερη παρομοίωση των λέξεων : το κεφάλι μου σαν οβίδα που κοντεύει να εκτοξευτεί, κι αν δεν εκτοξευτεί, τουλάχιστον να σκάσει -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Ο φελλός
Είσαι πανάλαφρος κι από την μοίρα τούτη τη δινή σου κανείς δεν σε γλιτώνει. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
«Το Γιώτα», ιστορίες για outsiders του Δημήτρη Χριστοφορίδη
Το βιβλίο «Το Γιώτα» του Δημήτρη Χριστοφορίδη, από τις εκδόσεις Memento, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί με μια φράση «έχω λίγη ζωή στο άγχος μου» και αυτό γιατί από τις πρώτες σελίδες ερχόμαστε αντιμέτωποι με τη νόσο που μπορεί να προκληθεί από την ψυχή. -λόγια και ερωτήσεις από την Ισμήνη Κατσάβαρου
στίξη 