Οι άνθρωποί του τον νοιάζονταν, αυτό ήταν αλήθεια. Μα πότε βρέθηκαν δίπλα του; Πολλοί εμφανίζονταν κι εξαφανίζονταν ανάλογα με την παρουσία ή την απουσία της χίμαιρας. Αν παρατούσε τα γυαλιά του, αν η φρικτή εκείνη ασθένεια επανερχόταν, πράγμα που ήδη τον τρομοκρατούσε, τότε τι θα συνέβαινε; -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Συντάκτης: nikosstaik
ελλείψεις πειθούς ή ελλείψεις πάθους
Μπορώ να σε πείσω για τους λάθος χειρισμούς κυβέρνησης, για τις ελλείψεις του εκπαιδευτικού, για το ποσό άχρηστες είναι οι περισσότερες κοινωνικές συμβάσεις αλλά δεν μπορώ απόψε με τίποτα να σε πείσω ότι σ’ αγαπάω. -στα λόγια η Έλενα Κτενοπούλου
The Invisible Man (Leigh Whannell, 2020)
Βασισμένο αμυδρά στο ομώνυμο βιβλίο του HG. Wells (1897), το The Invisible Man δίνει μορφή στον τρόμο που βιώνει μια γυναίκα σε μία τοξική και καταχρηστική σχέση, όπου τα τραύματα της και η παρουσία του βίαιου εραστή της την στοιχειώνουν σαν έναν αόρατο εχθρό, έναν εχθρό αόρατο τόσο για αυτήν όσο και για την κοινωνία. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Χορός
Φύλλο αλαφρό Και πώς πετά Με την ορμή Του ανέμου -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Ο σκοτεινός, μακάβριος, υπέροχος Τιμ Μπάρτον
Ο Ψαλιδοχέρης, η Νεκρή Νύφη, ο Μύθος του Ακέφαλου Καβαλάρη είναι μόνο ελάχιστα από τα έργα που έχουν σημαδέψει την παιδική και εφηβική μας ηλικία, μέσα από την σκοτεινή ατμόσφαιρα και τον γοτθικό αφηγηματικό ρυθμό τους. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Με μία κίνηση με ξεγελάς
Όταν τελικά, αποφασίζεις ευθαρσώς να μου πεις τι σου συμβαίνει, στο τέλος της πρότασης σου ένα δάκρυ με περιμένει. Σηκώνεσαι νωχελικά και ντύνεσαι. -στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Ζοφερό μίσος
Κρυβόμαστε μια ζωή, μεσ' στην σκιά μας. Συνοδευόμενοι από ανασφάλεια και μοναξιά, όμως παρόλα αυτά μέσα μας μια επανάσταση ξεκινά. -στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Ανάποδα [ 8 ]
Ο χώρος ήταν σχετικά μικρός, ένα μόνο μικρό φως, κόκκινο ήταν αναμμένο πάνω σε ένα μικρό περβάζι και το δωματιάκι μέσα στον καπνό από τα τσιγάρα. Σαν την είσοδο στην κόλαση ένα πράμα. Λίγο άβολα στην αρχή, σιγά σιγά βολεύτηκαν, βρήκαν τις θέσεις τους και άρχισε το ποτοπανηγύρι. Οι μπάφοι έδιναν κι έπαιρναν. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Attenberg (Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη, 2010)
To Attenberg σε σκηνοθεσία της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη είναι ένα από τα αδιαμφισβήτητα υπαρξιακά διαμάντια του γνωστού New Greek Weird Wave. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Μελάνι
Πώς πετάνε Μακριά σου; Πώς φεύγουνε, Πώς τρέχουνε; -στα λόγια η Cherie
