Λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα Μέγαρα, πλησιάζει στο ΣΠΙΤΙ. Εκεί τον περιμένουν οι συγκάτοικοι του. -«Έλα ρε Πετράν, σε πόσο θα ’σαι εδώ;» -«Δε θα αργήσω, φούντα βρήκαμε;» -«Ρολάρω» -στα λόγια ο SideliK_2
Συντάκτης: nikosstaik
since 19/till 19
Στο μεταίχμιο φθινοπώρου και χειμώνα, η πόλη είναι μεσ' την καύλα. Υγρασία που σηκώνει καπνό και αλκοόλ, σ' αποπνικτικά πάρτυ κατάληψης που μουσκεύουν τους θαμώνες. -στα λόγια ο SideliK_2
Ανάποδα [ 7 ]
Πήρε καιρό μα ευτυχώς όλα τα πράγματα έμοιαζαν πλέον κανονικά, χωρίς να μπλέκονται και να αλλάζουν, οι άνθρωποι πιο γαλήνιοι και βατοί κι οι σχέσεις μαζί τους το ίδιο. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Ο φόβος της αγάπης
Ποτέ μου δεν τη γεύτηκα την αίσθηση Κατάλευκη θα ήταν η αγκαλιά σου Στο δράμα μου και στην γλυκιά ψευδαίσθηση Στερήθηκα για πάντα το άγγιγμα σου -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Αυγή
Είναι που ακόμα δεν μπορώ να σχηματίζω Αυτό το παζλ και που τα νεύρα μου Πέφτουν στο χώμα και καίγονται. -στα λόγια η Cherie
Σιμόν ντε Μποβουάρ: «Η καταπίεση προσπαθεί να δικαιολογηθεί με τη χρησιμότητά της.»
«Δεν γεννιέσαι γυναίκα. Γίνεσαι γυναίκα.» -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Το όνειρο
Το ομιχλώδες βάθος της θάλασσας Της άγριας και ανεμοδαρμένης θάλασσας Κάτι μου θυμίζει -στα λόγια η Διονυσία
Ma Rainey’s Black Bottom (George C. Wolfe, 2020)
-A one. A two. A you-know-what-to-do. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Εγώ ή το άλλο μου εγώ;
Βλέπω έναν Άνθρωπο Και όχι μια κοπέλα που μπορεί να είναι όμορφη, κοντή, ψηλή Αλλά έναν Άνθρωπο -στα λόγια η Διονυσία
Ανάποδα [ 6 ]
«Ποια είναι τα συμπτώματα;» ρώτησε ο γιατρός κοιτώντας τον νεαρό στα μάτια και ενώνοντας υπομονετικά τις παλάμες του, ενώ καθόταν πίσω από το γραφείο του και έγνεφε να κάνει κι ο εξεταζόμενος το ίδιο. Ο νέος πήρε μια βαθειά ανάσα να καταπιεί την αμηχανία και μίλησε. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
