Βρισκόμαστε σχεδόν στη μέση ενός καυτού και ιδιαίτερου καλοκαιριού, οπότε σκέφτηκα σήμερα να ταξιδέψουμε στα παραμυθένια Χανιά και συγκεκριμένα στην πιο μαγευτική παλιά πόλη, που δεν χορταίνεις να ανακαλύπτεις. -από την Έλενα Ζιάβρα
Συντάκτης: nikosstaik
Movies that go down perfectly on a Hot Summer’s day
Ορίστε, λοιπόν, μερικές ταινίες όπου οι χαρακτήρες υποφέρουν μαζί σας από την ζέστη και το καλοκαίρι αλλά μας θυμίζουν και λίγο τον ρομαντισμό που κρύβεται κάπου μέσα του . -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Μικρά βεγγαλικά
Το μόνο που μπορούσα να κάνω είναι να αφήσω τα δάχτυλα του χεριού μου να περπατήσουν πάνω σε αυτόν τον ζεστό καυτό τοίχο. Έμεινα εκεί ώρες, δεν είχα το κουράγιο να ανέβω αλλά σκαλιά. Γύρω στις 8. Γύρω στις 8. Γύρω στις 8. -στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου
Συνταγή
Λίγη χαρά Έτσι για να γλυκάνει Θα μαγειρέψω Τη ζωή μου Με μια δική μου Συνταγή -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Δεν βγαίνει έτσι
τα κύματα να μένουν ακίνητα και βουβά έχεις δει πόσο τρομακτικό θέαμα είναι μια ακίνητη θάλασσα; ακίνητη αναγραμματισμός του ανίκητη το ‘ριξα στις λεξιπλασίες -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Dust (Song about a lost speckle of dust)
The city looked so clean today. I saw a man rubbing his face I saw a woman hiding her face in her palms As the sun was shining on her. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Η ιστορία της Μαίρης
Ανάμεσα σε αυτά που συναντάμε όλοι το καλοκαίρι Υπήρξε αυτός ο αθόρυβος θάνατος της Μαίρης Δεν τον κατάλαβε κάνεις Πέρασε τόσο όμορφα και απλά όπως ανακοινώνονται στις ειδήσεις οι θάνατοι των μικρών παιδιών και των μεγάλων. Κάπου υπήρξε και ο δικός της, μόνο που δεν τον ανακοίνωσαν. -στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου
La Jetee (Chris Marker, 1962)
-Nothing sorts out memories from ordinary moments. It is only later that they claim remembrance, when they show their scars. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
ταξίδι από το μεσημέρι ως το σούρουπο
/ αμέτρητοι κόλποι αμέτρητος ήλιος άσφαλτος που καίει και αμάξι που καίει και πιο πολύ ακούγεται ο αέρας παρά η μουσική / -στα λόγια και την πλέιλιστ ο Νίκος Σταϊκούλης
Οικειότητα
Ίσως να φταίνε τα χέρια που υπήρχαν Πριν γεννηθώ Κι ύστερα η δύναμη της συνήθειας Που με έκαναν να αναζητώ Αυτή τη γαμημένη βία Που πάντα μισούσα Μα όλο με τράβαγε λόγω οικειότητας - στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
