Αυτό που σε ξενυχτάει τα τροπικά βράδια (η ύψιστη ειρωνεία…), με δόξα και τιμή επιστρέφει, τότε που λιγότερο το χρειάζεσαι -στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς – Ελένη Γεωργίου
Ετικέτα: poetry
Το δίγαμμα
Διαβάζαμε – θυμάσαι; – την αλφάβητο. Μόνοι σ’ εκείνο το στενό το μπαλκόνι με θέα τον μικρό πολύ για μας ουρανό. -στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Η αγάπη
Οι άνθρωποι αγαπούν και δεν το ξέρουν: δυο με τ' αγκάθι, μια με τον ανθό. Καθώς τρυπούν τον άλλον, υποφέρουν σαν ξέρουν πως δεν κάνουν το σωστό. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Διττότητα #1
Καλοδεχούμενη η μουσική σου στο άδειο μου κρεβάτι. Μέσα σε λίγες μόνο στιγμές συνέβη αυτό, που ήδη κρυφά είχα προβλέψει -στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς - Ελένη Γεωργίου / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Γι’ αυτό και γράφω για σένα
Γράφουμε όχι μόνο για όσα δεν είπαμε μα και για όσα δεν αντέχουμε να σκεφτούμε. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Μωσαϊκό
τραγουδάμε όλα μαζί για να κάνει όχι «κάποτε» αλλά ΤΩΡΑ μια γαμημένη ξαστεριά -στα λόγια η Στεργιάνα Τζέγκα / φωτογραφία: two_the_frame
Τα χέρια σου
Τα χέρια σου ταυτόχρονα διεγερτικό και ηρεμιστικό προσάναμμα και άπνοια -στα λόγια η Στεργιάνα Τζέγκα
Άννα
τώρα είναι η ομορφιά σου τώρα είναι το δέρμα σου –αυτό το φως σού πάει– διαδρομές απ’ την αυλή του αφαλού ως στα χείλια και πάλι πίσω -στα λόγια η Στεργιάνα Τζέγκα
Προς την πόλη
σε λίγο δε θα ‘χει μείνει τίποτα από εμένα, παρά μόνο ένα βουναλάκι γόπες με κραγιόν στα τελειώματα κι οι παντόφλες μου στραμμένες προς την πόλη. -στα λόγια η Στεργιάνα Τζέγκα / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Άτιτλο
Ξημέρωσε και θέλω ν´ ακούσω «σ’ αγαπώ». Αλλιώτικο. Διαφορετικό. -στα λόγια ο Γιώργος Πίστας / φωτογραφία: paranoiko_xaos
στίξη 