Ένας νέος και αφελής καμαρότος είναι που – εδώ που τα λέμε – και πολύ μας μίλησε. –στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός
Συντάκτης: nikosstaik
Σε άθλιους καιρούς
σε μικρές, υποτονικές συχνότητες που σχεδόν εναρμονίζουν το απόλυτο κενό με την αβεβαιότητα, δεν παύω να βαδίζω. –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Λήξη
Εμπρός όμως στην εκτροπή των αισθημάτων μας αδυνατώ σε μια στυγνή να αντιταχθώ απομάκρυνση σου. Ξένος γίνομαι λοιπόν και φεύγω –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Ο Γελωτοποιός
Πονηρός μα και αδαής άλλοτε μας ανυψώνει για νοερές υπέργειες πτήσεις μακριά απ’ της ημέρας τη δυσνόητη βοή και άλλοτε μας χώνει μέσα, βαθιά, υπόγεια –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Άτιτλο
Μήπως μπορέσω και ανασύρω απ’ τις αχνές αχτίδες που σύννεφα βαριά τις πνίγουν λίγο φως –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Η πόλη μας (που δεν μοιάζει του εαυτού της)
(Φοβάμαι πως καταλαβαίνω γιατί σε τόση πόλη, δεν έχουμε που να μείνουμε). –στα λόγια η Αυγή Βαλίνη
Ποίηση με εντυπωσιακή αφαιρετικότητα και ένταση | «Σε ανακηρύσσω νικήτρια», του Νίκου Παπάνα
Η αφαιρετικότητα που χαρακτηρίζει το ποιητικό έργο του Νίκου Παπάνα μας είναι χρήσιμη, φτάνει να την παρατηρήσουμε και να την παρακολουθήσουμε, γιατί εδώ ισχύει το «ουκ εν τω πολλώ το ευ αλλά εν τω ευ το πολύ». –στα λόγια η Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά
Μας εγκατέλειψε οριστικά
Αθήνα οι δρόμοι σου φόβος τις νύχτες τα λεωφορεία σου γεμάτα όνειρα που πάνε κι έρχονται στη δουλειά και στο σπίτι. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Ο χάρτης
Κλειστές οι πόρτες στο μπαλκόνι μας Ήρθαν Χριστούγεννα και Πάσχα Πλέκουν τα Μέσα την αγχόνη μας Κι όλοι σιχάθηκαν τη μάσκα -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
In a Lonely Place
αν αύριο η πόλη μαυρίσει /ποιος θα ισχυριστεί πως ήταν άσπρη;/ που πηγαίνεις αλήθεια όταν νοσταλγείς ένα μέρος που δεν υπάρχει πια/ -στα λόγια η Ισμήνη Κατσάβαρου
