Σίγουρα υπάρχουν πολλά όμορφα μέρη στην Ελλάδα, αλλά κάποια από αυτά είναι ξεχωριστά για τον καθένας μας. Και ξεχωρίζουν τόσο για το τοπίο τους, όσο και για τους ανθρώπους τους. Γιατί ωραία τα δένδρα και τα βουνά, αλλά οι άνθρωποι κάνουν τους τόπους ιδιαίτερους και μοναδικούς. -στα λόγια η Έλενα Ζιάβρα
Δώσε μου δύναμη Να φέρω μόνος -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
-Ένιωσα την καρδιά μου να σκάει σαν ρόδι, δίχως ήχο. Και τα ρουμπίνια να διαγράφουν τόξα, να σκοντάφτουν στους ώμους μου, να αναπηδούν στο πλακόστρωτο σαν πυγολαμπίδες -Παρακάτω -Με κοιτάζει και κ α ί γ ο μ α ι. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Ξεχάστηκα. Ήταν σούρουπο ή χάραμα; Μπροστά το Παναχαϊκό. Βγήκα στον δρόμο. Πώς είναι ανοικτό το μαγαζί; Πού πήγαν οι νόμοι, τα ωράρια; -στα λόγια ο Παντελής Αδαμίδης
Η άγρια νιότη δαμάζεται από την καλλιέπεια, οι ανθρώπινες σχέσεις εμπνέουν τον ταλαντούχο μελετητή και από τις μεγάλες τάξεις του δημοτικού βρισκόμαστε στη φάση ειδημοσύνης του στίχου. -στα λόγια η Γεωργία Κοκκινογένη
μας έφτανε η θάλασσα κι ένας καλός ύπνος το μεσημέρι τώρα δεν έχουμε τι να κάνουμε τα χέρια μας πιάνουμε βιβλίο αφήνουμε βιβλίο πιάνουμε σώμα αφήνουμε σώμα -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Στο τέλος τι μένει; Ένα ηλίθιο τέλος σε αυτήν την βλακώδη ύπαρξη; Ή Μία απέραντη σιωπή; -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Όχι σταμάτα οι διάλογοι δεν σου κάνουν καλό και το καλοκαίρι δεν σου υποσχέθηκε ότι θα σε αγκαλιάσει κι αυτό. Πώς μπερδεύεσαι τόσο εύκολα με τα γεγονότα; -στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου
Θέλω μονάχος Να σκεφτώ Τι με συμφέρει Να ακολουθήσω -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
{Στα μέσα του καλοκαιριού σας ζητήσαμε να μας στείλετε τις δικές σας στιγμές: είτε σκέψεις / κείμενα / εξομολογήσεις, είτε φωτογραφίες, είτε τραγούδια, είτε οτιδήποτε που σημάδεψε το φετινό καλοκαίρι σας, αυτά είναι τα στιγμιότυπα που μοιραστήκατε μαζί μας.}
στίξη 