Κι όμως· χάνεται στη στιγμή που θέλει να σταματήσει να χτυπά να πονά, να φωνάζει, να υπάρχει. -στα λόγια η Κατερίνα Κολλιού
Ετικέτα: ποίηση
Το άρωμα
γιασεμί και νυχτολούλουδο να υφαίνει τα όνειρά μου, σαν να ξεχείλισε το άρωμά σου στα σεντόνια μου -στα λόγια η Κατερίνα Κολλιού
Η Μαίρη όμως δεν έχει
Η Μαίρη αυτό το μήνα σκέφτεται πολύ δεν θέλει να τ’ αφήσει μόνα τους δεν ξέρει όμως πόσο θ’ αντέξει. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Συγχορδία
μα με κουρδίζει ξάφνου ο ρυθμός των αισθήσεων απ’ τις χειλικόληκτες παρορμήσεις σου. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Διάψευση
Τα παιδιά παίζουν ακόμα Διαψεύδουν τις απόψεις Των «μεγάλων» Πώς είναι τάχα ανιαρά Πώς δεν γεμίζουν τις πλατείες Και τα γήπεδα -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Σεπτ
Άδειο και πιο μικρό από ποτέ. Εικοσιτέσσερα τετραγωνικά μείον εικοσιτέσσερα. -στα λόγια η Μαρία-Δήμητρα Τεκίρδαλη
Άτιτλο
Μας πενθώ. Μας πενθώ κάθε βράδυ που δεν με βλέπεις. Η λήξη είναι κοντά. -στα λόγια η Τεκίρδαλη Μαρία-Δήμητρα
Συντρίμμια
Εξαρτήθηκα από το βλέμμα σου Σαν να ‘τανε το πιο σκληρό ναρκωτικό Κι όταν το σκέφτομαι Χάνω τον κόσμο -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Το δέρμα σου φρούτο ώριμο
και πώς να σου εξηγήσω ότι δεν έχω πλέον στόμα αλλά η ανάγκη μου να σε τρώω όλο και μεγαλώνει -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Μια θέση στο τρένο
κι εμείς να κάνουμε τις ίδιες ευχές με διαφορετικές λέξεις κι εμείς να κοιτάμε τον ίδιο ουρανό αλλά να εστιάζουμε σε διαφορετικά αστέρια -στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου
στίξη 