Είναι που ακόμα δεν μπορώ να σχηματίζω Αυτό το παζλ και που τα νεύρα μου Πέφτουν στο χώμα και καίγονται. -στα λόγια η Cherie
Συντάκτης: nikosstaik
Σιμόν ντε Μποβουάρ: «Η καταπίεση προσπαθεί να δικαιολογηθεί με τη χρησιμότητά της.»
«Δεν γεννιέσαι γυναίκα. Γίνεσαι γυναίκα.» -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Το όνειρο
Το ομιχλώδες βάθος της θάλασσας Της άγριας και ανεμοδαρμένης θάλασσας Κάτι μου θυμίζει -στα λόγια η Διονυσία
Ma Rainey’s Black Bottom (George C. Wolfe, 2020)
-A one. A two. A you-know-what-to-do. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος
Εγώ ή το άλλο μου εγώ;
Βλέπω έναν Άνθρωπο Και όχι μια κοπέλα που μπορεί να είναι όμορφη, κοντή, ψηλή Αλλά έναν Άνθρωπο -στα λόγια η Διονυσία
Ανάποδα [ 6 ]
«Ποια είναι τα συμπτώματα;» ρώτησε ο γιατρός κοιτώντας τον νεαρό στα μάτια και ενώνοντας υπομονετικά τις παλάμες του, ενώ καθόταν πίσω από το γραφείο του και έγνεφε να κάνει κι ο εξεταζόμενος το ίδιο. Ο νέος πήρε μια βαθειά ανάσα να καταπιεί την αμηχανία και μίλησε. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Άτιτλα
Σε μία έρημη πόλη οι δείκτες του ρολογιού ηχούν δυνατά ο χρόνος κυλάει μα όχι για μένα -στα λόγια η Διονυσία
Εδώ στον ομφαλό της πόλης
δε θέλω να εξατμιστώ θέλω να μείνω υγρή και εύκαμπτη να είμαι ταυτόχρονα εδώ και όπου με ρίξεις να είμαι ταυτόχρονα πόσιμη και να σου καίω τα σωθικά. -στα λόγια η Ειρήνη Μαρκάκη
Βλέπω…
Και τέλος βλέπω εμένα σε μια ψυχρή γωνία να ονειρεύομαι και να αναπολώ εκείνα τα Χριστούγεννα -στα λόγια η Διονυσία
Η γη που με ματώνει
Δεν έχει γεια Στη γη που με ματώνει Έχει νεκρούς Στης θάλασσας τ' αλώνι Έχει κραυγή Μητέρας που στοιχειώνει Κι ένα παιδί Που πια δεν μεγαλώνει -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
στίξη 