Ντίνος Χριστιανόπουλος

Ντίνος Χριστιανόπουλος: «η νύχτα με οδήγησε σ’ αυτούς τους δρόμους; ή αυτοί οι δρόμοι με οδήγησαν στη νύχτα;»

«απ’ όλα τα αφηρημένα ουσιαστικά πειράζει να εξαιρέσουμε τη μοναξιά;» -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

la-la-land

La La Land (Damien Chazelle, 2016)

Eίναι μία ταινία αφιερωμένη στα όνειρα μας, στις δυνάμεις που έχουμε και στην συνέχεια εξαντλούμε για να τα ακολουθήσουμε, στην αισιοδοξία και στην απαισιοδοξία που πάντα μας ακολουθεί ενώ κυνηγάμε τα όνειρα μας. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος

to-portreto

Το πορτρέτο

Σπάω τον πίνακα αφού δεν σε χωράει. Ρίχνω μπογιά πάνω στον τοίχο να κυλάει. Κι όλα τα σύνεργα που έχω θα τα σπάσω. Και με τα χέρια όπως θέλω θα σε φτιάξω. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

poihtiko-aitio

Ποιητικό αίτιο

Μη βγεις, γιατί φοβάμαι μήπως από το πολύ νερό και το καινούργιο σαπούνι ξεχάσεις πως μυρίζω, μη πιστέψεις πως τα γράμματά μου έχουν άλλον αποστολέα, μη θεωρήσεις ότι το τώρα είναι το αύριο και το αύριο είναι το μέλλον, ε και δεν μπορώ να εναποθέσω όλες μου τις ελπίδες σε αυτό -στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου

adyta-ekdoseis-iolcos

«Άδυτα», της Δάφνης Τσέλιου

Η θεματολογία της, αν και διαπραγματεύεται πολύ έντονα το ερωτικό στοιχείο, δεν παραμένει εκεί και δεν απευθύνεται τόσο πολύ σε ένα ποιητικό «εσύ», αλλά περισσότερο στη βίωση και στην επίδρασή του από το ίδιο το υποκείμενο. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

Πάμπλο Πικάσο

Πάμπλο Πικάσο: «Δεν ψάχνω. Μόνο βρίσκω.»

«Οι κακοί καλλιτέχνες αντιγράφουν. Οι καλοί καλλιτέχνες κλέβουν.» -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

epikhdeios

Επικήδειος

Θέλησες τα σαλόνια Μα ανήκεις στα υπόγεια Τώρα που η ζυγαριά απεφάνθη Παρακαλώ επίστρεψε. Επίστρεψε στο λάκκο σου. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

h-valitsa

Η βαλίτσα

Είναι βέβαια και οι άλλοι που στην εκπνοή του χρόνου στριμώχνουν πράγματα αόρατα, τσαλακωμένα και περίτεχνα μπερδεμένα μεταξύ τους. -στα λόγια ο Παρθένιος Νικόλαος

mikra-poihmata

Μικρά ποιήματα ΙΙ

Τυφλώθηκε η πόλη ή μήπως έχει αρχίσει να χαράζει; -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

diapistwsh

Διαπίστωση

Πρέπει να μάθω να κολυμπάω στην απροσδιοριστία, να πετάω στη λεπτή χαραμάδα ανάμεσα στην απουσία και την παρουσία -στα λόγια η Κωνσταντίνα Πορφυρού